Skręcenie stawu skokowego
Skręcenie stawu skokowego to jeden z najczęstszych urazów w obrębie kończyny dolnej. Wielu z nas doświadczyło go nawet na własnej skórze. Kontuzja może powstać nie tylko w czasie uprawiania sportu, ale także przy zwykłych codziennych czynnościach. W dzisiejszym poście dowiecie się o mechanizmie powstawania urazu oraz postępowaniu po skręceniu stawu skokowego.
Anatomia stawu skokowego
Sama skomplikowana budowa stawu skokowego jest czynnikiem sprzyjającym częstym kontuzjom i przeciążeniom.
Staw skokowy składają się z:
- Stawu skokowego górnego – połączenie kości podudzia z bloczkiem kości skokowej
- Stawu skokowego dolnego – połączenie kości skokowej z kością piętową i łódkowatą
- Więzozrostu piszczelowo-strzałkowego
- Więzadła trójgraniastego (po przyśrodkowejstronie)
- Więzadła strzałkowo-skokowego przedniego (po bocznej stronie)
- Więzadła strzałkowo-piętowego
- Więzadła strzałkowo-skokowegotylnego
Mechanizm urazu
Skręcenie stawu skokowego jest to spontaniczny uraz, którego istotą jest przekroczenie fizjologicznego zakresu ruchu w stawie, na skutek czego dochodzić może do uszkodzenia torebki stawowej, więzadeł, chrząstki stawowej, a niekiedy także do uszkodzenia fragmentów kostnych.
W ponad 90% przypadkach jest to uraz supinacyjny (inwersyjny), czyli w wyniku nadmiernego odwrócenia stopy. Bardzo często dochodzi do niego podczas biegu, skoku, szybkiego marszu w wyniku złego ustawienia stopy, w mechanizmie przywiedzeniowo-odwróceniowym (oparcie stopy o zewnętrzną krawędź). Dodatkowym czynnikiem jest nierówne podłoże.
Do urazu ewersyjnego dochodzi w wyniku nadmiernego nawrócenia stopy. Najczęściej podczas urazu bezpośredniego, uderzenia w przyśrodkową stronę stopy, w mechanizmie odwiedzeniowo-nawróceniowym.
W zależności od rodzaju uszkodzenia aparatu stawowego wyróżnia się 4 stopie skręcenia:
I° Naciągnięcie torebki stawowej i więzadeł – lekki ból, może wystąpić niewielki obrzęk, lekka lub brak cech niestabilności, sztywność oraz trudność w poruszaniu.
II° Rozwłóknienie torebki stawowej – średni lub mocny ból, łatwo zauważalny obrzęk i wylew podskórny, charakterystyczna jest bolesność uciskowa, występują spore trudności z chodzeniem i wspięciem na palce, zalecane unieruchomienia na ok. 3 tygodnie.
III° Rozerwanie torebki stawowej i więzadeł – masywny obrzęk i krwiak, duża bolesność i ograniczenie ruchu, testy na niestabilność dodatnie, w badaniu obrazowym widoczne rozerwanie więzadeł, unieruchomienie na ok. 4-6 tygodni.
IV° Oderwanie więzadeł z fragmentem kostnym – złamanie awulsyjne, wymagające zabiegu operacyjnego.
Postępowanie po skręceniu stawu skokowego
W celu dokładnej diagnostyki zaleca się badania obrazowe takie jak RTG, USG czy rezonans magnetyczny.
Gdzie udać się ze skręceniem?
Na wizytę do fizjoterapeuty należy zgłosić się już we wczesnym etapie. Rehabilitacja zależy od typu oraz stopnia uszkodzenia kompleksu torebkowo-więzadłowego. Swoje działania kieruje na zmniejszenie bólu, obrzęku, poprawę ruchomości, siły i stabilności stawu oraz zabezpieczenie przed powtórnymi uszkodzeniami. W tym celu wykorzystuje się takie metody jak: drenaż limfatyczny, terapia manualna, terapia tkanek miękkich, kinesio-taping, pinoterapię, suche igłowanie, zabiegi z wykorzystaniem IndibaActiv. Bardzo istotną rolę odgrywają odpowiednie ćwiczenia, mające na celu przywrócenie funkcji stawu oraz zapobieganie kolejnym urazom poprzez poprawę stabilizacji i propriocepcji. Stopień trudności ćwiczeń dobierany jest indywidualnie i ulega stopniowej progresji w zależności od etapu rehabilitacji.
Zapraszamy do kontaktu, zespół #CFF
Tel.: 731 007 889
